مسير آلوده باشد آب هم آلوده مى شود ، واز آب آلوده حيات طيبه به ثمر نمى رسد . 3 - چون حصول غرض از بعثت به أطاعت امر ونهى پيغمبر است ، واز طرفي أطاعت خطا كار وگنهكار جايز نيست ، بنابراين معصوم نبودن پيغمبر از خطا وگناه موجب نقض غرض وبطلان نتيجهء بعثت است . 4 - اگر پيغمبر معصوم از خطا ولغزش نباشد يقين براي أمت به صدق وصحت گفتار أو در تبليغ وحى حاصل نخواهد شد ، واگر معصوم از گناه نباشد با آلودگى به گناه از انظار ساقط مى شود ، وگفتار عالم بي عمل وواعظ غير متعظ مؤثر در نفوس نيست ، وغرض مقصود از بعثت حاصل نخواهد شد . 5 - منشأ خطا وگناه ضعف عقل واراده است ، عقل كاملى كه به اتصال به وحى به حق اليقين رسيده وهر چيز را چنان كه هست مى بيند ، واراده اى كه جز به اراده ء خداوند متعال متأثر نمى شود ، مجالي براي خطا وگناه در وجود پيغمبر نمى گذارد . 2 - معجزه : پذيرفتن هر ادعايى نيازمند به دليل است ، ورابطهء بين دليل ومدعا بايد به گونه اى باشد كه يقين به حقانيت دعوا قابل انفكاك از دليل نباشد . مدعاى پيغمبر سفارت از ناحيهء خداوند متعال است ، واين مدعا جز به تصديق گفتار أو از ناحيهء خداوند ثابت نمى شود ، ومعجزه تصديق عملي خداوند نسبت به ادعاى پيغمبر است ، زيرا حقيقت معجزه امرى است كه - بدون وساطت سبب عادى - به اراده ء محيط بر أسباب ومسببات ، وتأثير سبب در مسبب ، وتأثر مسبب از سبب موجود مى شود . كسى كه ادعاى نبوت كند واز نظر عقلي صدق أو ممكن باشد وهمراه اين دعوا خارق عادتي از أو ظاهر شود گواه قطعي حقانيت اوست ، زيرا اگر بر حق نباشد خرق عادت به وسيلهء أو تصديق كاذب وموجب گمراهى خلق است ، وساحت قدس ربوبيت منزه از آن است .